De  motiverende  plusklas  & veelkleurigheid binnen  hoogbegaafdheid                                                                     
                                                                 Hoogbegaafd Veelkleurigheid

De inrichting van plusklassen blijkt in de praktijk erg te verschillen, zowel wat betreft de organisatie als de inhoud. Net al hoogbegaafde kinderen. Uniek in hun zijn, hun talenten en potenties. Veelkleurig. 
Soms zijn plusklassen georganiseerd op school- of afdelingsniveau en worden de leerlingen begeleid door leerkrachten die deze taak op zich nemen.

Wat betreft inhoud, blijkt de uitwerking op scholen flink te verschillen. Waar op de ene school slechts extra leerstof wordt aangeboden, staat bij andere scholen ook het sociaal-emotioneel welbevinden en het ontwikkelen van metacognitie
centraal.

Deskundigen zijn het erover eens dat het belangrijk is dat een plusklas aandacht besteedt aan de ontwikkeling van hoogbegaafde leerlingen op drie pijlers:
1.verrijking van het curriculum
2.vergroten van de sociaalemotionele vaardigheden
3.vergroten van de metacognitieve vaardigheden.
Een plusklas zou dus niet een bijeenkomst moeten zijn waar hoogbegaafde leerlingen extra werk kunnen maken, maar waar ze doelgericht aan bepaalde taken werken.

Ten slotte is het hebben van een contactmoment met gelijkgestemden (peers) een meerwaarde voor meer- en hoogbegaafde leerlingen.
© CPS Onderwijsontwikkeling en advies, december 2011: evaluatie plusklassen.

Wat maakt een plusklas nu een motiverende plusklas?
Klik hierinder op de link van het artikel:

De (de-)motiverende plusklas




--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------


De IJsberg, de overtuiging onder het gedrag.


‘Het zijn niet de dingen die in de wereld gebeuren, waardoor mensen van slag raken, maar hun gedachten daarover.’
Epictetus (Romeins filosoof, 60 n.Chr.)


Voor het blad Gifted heb ik voor het herfstnummer 2016 een artikel geschreven over de overtuiging die ervoor zorgt dat het kind bepaald gedrag laat zien. 

De IJsberg
De afgelopen jaren heb ik als HB-coach met behulp van het concept van de ‘ijsberg’ ouders en kinderen geholpen inzicht te krijgen in het zichtbare gedrag. Gedrag dat soms aandacht mag krijgen. Gedrag dat soms om aandacht vraagt. Gedrag dat ook verandering vraagt, maar waarvan nog niet helder is hoe het te veranderen is. Gedrag dat móét veranderen, terwijl dat maar niet lukt…

Gedrag en emotie

Een van de denkmodellen die we regelmatig inzetten voor het veranderen van gedachten is het 4G-model. Het 4G-model komt voort uit de rationeel-emotieve therapie (RET). De vier G’s staan voor Gebeurtenis, Gedachte, Gevoel en Gedrag. Gedrag ontstaat doordat er iets met je gebeurt, waar je een gedachte en vervolgens een gevoel bij hebt. En juist dat gevoel bepaalt je – zichtbare – gedrag. Binnen het 4G-model leren kinderen hun gevoel (emotie) te herkennen en aan te sturen in moeilijke of negatieve situaties, om vervolgens te ontdekken dat als je een andere gedachte kunt formuleren bij een gebeurtenis, je gevoel over de gebeurtenis verandert en je gedrag daardoor ook. Vaak positief. In de praktijk RET grijpt in op het denken. De kinderen die in mijn praktijk komen laat ik letterlijk door het model heen lopen, aan de hand van een actuele situatie uit hun leven. Daar gebruik ik heel simpel vier inlegzooltjes voor, met op ieder zooltje een G-stap geschreven. Per stap verwoorden ze wat er gebeurt, wat ze denken, voelen en doen. De kinderen krijgen hierdoor meer inzicht in hun eigen situatie en ze ervaren letterlijk bij iedere stap wat er met ze gebeurt. Dat is mooi om te zien.


Jouw overtuiging
Een gedachte komt vaak voort uit een overtuiging die je hebt...

Klik op De IJsberg om verder lezen

Onze ijsberg smelt John Kotter

Over boos zijn als hoogbegaafd zijn toch zo fijn is...

Stevig aanbellend laat ze weten dat ze voor de deur staat. Mijn nieuwe coachee. Mieke heet ze. Ik kijk uit naar de kennismaking en inwendig moet ik nu al een beetje om haar glimlachen. boos kind

De ferme, iets langer aanhoudende druk op de deurbel zegt al heel veel. Ze is welkom. Heel welkom. Moeder heeft gevraagd of ik haar kan helpen van haar boosheid af te komen. Ik heb aangegeven dat ik haar wel kan helpen ermee om te gaan. Want van je boosheid af komen is niet zo handig. Boosheid heeft je iets te vertellen. Boosheid is een emotie, een gevoel, een signaal. Alleen de manier waarop dat zichtbaar wordt is niet altijd helpend en fijn. Het is soms zelfs een heel onhandige manier om iets duidelijk te maken.

Lees hier verder...
Een emmertje vol, over de zijnskant van hoogbegaafd zijn en wat 'niet gezien' worden met kinderen kan doen...

             HBenHSlezing onlosmakelijk verbonden           Duizenden antennetjes
Een hoogbegaafd kind, intensief en sensitief als het is, past niet binnen de normen die wij voorschrijven. Als het dat toch probeert – en elk hoogbegaafd kind doet dat in meerdere of mindere mate – ontkent het een belangrijk, authentiek deel van zichzelf. 
Het hoogbegaafde kind dat zich aanpast aan de omgeving raakt steeds verder bij zijn authentieke zelf vandaan en zal daar op den duur grote problemen van ondervinden. Dat geldt overigens niet alleen voor hoogbegaafde kinderen. In dit artikel richt ik me daar wel op. Het is van groot belang dat de omgeving de eerste signalen – in gedrag of werkprestaties – die een hoogbegaafd kind afgeeft als hij niet dicht bij zichzelf kan/ durft te blijven, herkent als signalen van onbehagen en niet als uitingen van bemoeizucht, aanstellerij of eigenwijs zijn.
Autistisch of gewoon lekker Hoogbegaafd? Over Misdiagnoses

bij  artikel misdiagnoses

De afgelopen maanden zijn er weer veel kinderen in mijn praktijk gekomen met wie ik een stukje mag meelopen.
Dat is fijn en heel erg boeiend.
Geen hoogbegaafd kind is hetzelfde, dus voor mij is het iedere keer weer fijn een onderzoekende houding aan te nemen en te ontdekken wat maakt dat ouders en kind bij mij komen.
De redenen zijn zeer uiteenlopend.
Zoals altijd heb ik eerst aparte gesprekken met de ouders en met het kind.
Een bewuste keuze en een noodzakelijke volgorde van werken.
Belangrijk is dat ik én van de ouders én van het kind hoor wat hun hulpvraag zou kunnen zijn, voordat we samen besluiten om een traject in te gaan.
Ik help ouders met het helder formuleren van de hulpvraag. Is die er niet dan hebben we geen doel om aan te werken en kunnen we straks niets gaan evalueren.
Het is net schooltje spelen.... 

  Klik hier voor het volledige artikel Misdiagnose bij HB!

"...Wijsheid begint met verwondering..."